Hasło: Adalbert

Adalbert, data ur. nieznana, zm. ok. 747, herezjarcha działający w Neustrii (zach. Francja). Uważał się za natchnionego przez Boga; twierdził, że aniołowie, z którymi pozostawał w zażyłości, przekazali mu list od Jezusa Chrystusa oraz cudowne relikwie. Negował wartość zbawczą spowiedzi, pielgrzymek oraz kultu apostołów i męczenników. Mimo niskiego pochodzenia umiał pisać, był autorem listów, modlitw, a także autobiografii. Ustawiał krzyże i kaplice przy źródłach i na polach, co powodowało wyludnianie się kościołów. Według współczesnych pragnął dorównać apostołom. Jego oddziaływanie na wieśniaków i kobiety było tak wielkie, że włosy i paznokcie A. czczono jak relikwie. W dość niejasnych okolicznościach uzyskał godność biskupią. W wyniku interwencji św. Bonifacego został potępiony przez synod w Soissons (744), a następnie przez synod Karlomana (745); na synodzie rzym. w tym samym roku papież Zachariasz porównał go do Szymona Maga, złożył z urzędu i obłożył anatemą. Nauki A. były jeszcze wielokrotnie potępiane. Według jednej z relacji A. został osadzony w klasztorze w Fuldzie, a przy próbie ucieczki zabity przez pasterzy.
- -